เอ็ดิธ คัมโบ: เสรี, มีอาวุธด้วยสมุดบัญชี, และไม่ใช่ทรัพย์สินของใคร

สถาปนิกเมื่อวาน · วารสารผู้บริหารคนดำ™ วิลเลียมสเบิร์ก, เวอร์จิเนีย · ประมาณ 1735–? · เกษตรกรรม, ซักรีด & บริการภายในบ้าน, การสนับสนุนทางกฎหมาย

ภาพรวม

• เกิดเป็นอิสระประมาณปี 1735 ในเขตชาร์ลส์ซิตี้, เวอร์จิเนีย — เสรีภาพของเธอได้รับมาจากแม่ของเธอ ซึ่งเป็นคนไอริชที่ทำงานเป็นคนรับใช้ตามสัญญา ภายใต้กฎหมายสถานะมารดาในเวอร์จิเนีย
• พ่อของเธอ ริชาร์ด คัมโบ เป็นชายผิวดำที่เป็นอิสระ ได้ต่อสู้ในสงครามฝรั่งเศสและอินเดีย และได้รับที่ดิน 50 เอเคอร์ในวิลเลียมสเบิร์กสำหรับการบริการของเขา — ที่ดินที่เอ็ดิธจะได้รับมรดกในที่สุด
• ดำเนินธุรกิจซักรีดและบริการภายในบ้านในวิลเลียมสเบิร์ก เป็นหนึ่งในคนผิวดำที่เป็นอิสระเพียงไม่กี่คนในเมืองในช่วงสงครามปฏิวัติอเมริกา
• ทำการเกษตรในที่ดิน 50 เอเคอร์ที่เธอได้รับมรดก ปลูกข้าวโพด, ข้าวบาร์เลย์, ข้าวสาลี และยาสูบ — ดำเนินการในฐานะหัวหน้าครัวเรือนและเจ้าของสินทรัพย์ทั้งหมด
• ตั้งใจไม่แต่งงาน — กฎหมายเวอร์จิเนียโอนทรัพย์สินทั้งหมดของผู้หญิงให้กับสามีเมื่อแต่งงาน; คัมโบปฏิเสธที่จะยอมแพ้ในสิ่งที่เธอสร้างขึ้น
• ในปี 1778 ฟ้องชายผิวขาวชื่ออดัม ไวท์ ในข้อหาบุกรุก, ทำร้ายร่างกาย และทำร้ายในศาลเขตยอร์ค — การกระทำที่แทบจะไม่เคยเกิดขึ้นสำหรับผู้หญิงผิวดำในเวอร์จิเนียในยุคอาณานิคม
• ชนะคดี; ศาลตัดสินให้เธอและได้รับค่าชดเชย
• ลูกชายของเธอ แดเนียล ร่วมรบกับจอร์จ วอชิงตันที่วัลเลย์ฟอร์จ; สายเลือดชายทั้งหมดของเธอ — รวมถึงพี่ชายห้าคน — ได้รับการระลึกถึงที่เจมส์ทาวน์ในฐานะวีรบุรุษของสงครามปฏิวัติ
• ได้รับการตั้งชื่อว่า "ผู้สร้างชาติ" โดยโคโลเนียลวิลเลียมสเบิร์ก — การตั้งชื่อเดียวกันที่มอบให้กับวอชิงตัน, เจฟเฟอร์สัน และแพทริค เฮนรี
• ชีวิตของเธอถูกสอนในวันนี้ใน AP ประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกาในฐานะกรณีศึกษาเกี่ยวกับความท้าทายทางกฎหมายและเศรษฐกิจที่เผชิญหน้ากับชาวอเมริกันผิวดำที่เป็นอิสระในช่วงสงครามปฏิวัติ

สมุดบัญชีเป็นสิ่งแรกที่ผู้คนสังเกตเห็น

ทุกครั้งที่นักแสดง-ผู้แปลเอ็มิลี่ เจมส์ แสดงบทเอ็ดิธ คัมโบ ที่โคโลเนียลวิลเลียมสเบิร์ก — บทบาทที่เธอได้แสดงมาเป็นเวลากว่าทศวรรษ — เธอถือมันไว้ในมือ

ไม่ใช่เป็นของประกอบฉาก

แต่เป็นคำแถลง

เพราะเอ็ดิธ คัมโบ ผู้หญิงผิวดำที่เป็นอิสระ, ผู้ดำเนินการซักรีด, เกษตรกร, และผู้ฟ้องในเวอร์จิเนียในศตวรรษที่ 18 ได้เก็บบัญชี เธอติดตามสิ่งที่เธอเป็นหนี้และสิ่งที่เธอได้รับ เธอรู้ว่าทรัพย์สินของเธอมีค่าเท่าไร

ในอาณานิคมที่เกือบทุกใบหน้าผิวดำบนถนนดุ๊กออฟกลอสเตอร์เป็นของคนอื่น สมุดบัญชีนี้เป็นวัตถุที่ก้าวหน้าที่สุดที่ผู้หญิงอย่างเธอสามารถถือได้

เอ็ดิธ คัมโบ เป็นผู้หญิงเชื้อสายผสมที่เกิดเป็นอิสระในปี 1735 จากผู้หญิงไอริชที่เป็นอิสระและผู้ชายแอฟริกันเวอร์จิเนียที่เป็นอิสระ เสรีภาพไม่ใช่ของขวัญ — มันเป็นมรดกทางกฎหมายที่ชัดเจนและตั้งใจ ภายใต้กฎหมายเวอร์จิเนียในศตวรรษที่ 18 เด็กจะได้รับสถานะเป็นอิสระหรือเป็นทาสตามมารดา

ฟรานซีน คัมโบ เป็นผู้หญิงที่เป็นอิสระ

ดังนั้นเอ็ดิธ คัมโบ จึงเป็นผู้หญิงที่เป็นอิสระ

ในสังคมที่ใช้เวลาหลายทศวรรษในการสร้างโครงสร้างทางกฎหมายที่ซับซ้อนเพื่อให้คนผิวดำอยู่ในสภาพทาส เอ็ดิธ คัมโบ เข้าสู่โลกในด้านที่ถูกต้องของกฎหมายเพียงข้อเดียว — และเธอใช้เวลาหลายทศวรรษถัดไปเพื่อให้แน่ใจว่าเธอยังคงอยู่ที่นั่น

ในช่วงปลายปี 1770 คัมโบเป็นหนึ่งในคนผิวดำที่เป็นอิสระเพียงไม่กี่คนที่อาศัยอยู่ภายในเขตเมืองของวิลเลียมสเบิร์ก

เธอดำเนินการครัวเรือนของเธอเอง

เธอทำธุรกิจของเธอเอง

เธอทำการเกษตรในที่ดินของเธอเอง

เมื่อชายผิวขาวข้ามแนวเขตที่ดินของเธอและสัมผัสเธอ เธอจึงฟ้องเขาในศาล ในเวอร์จิเนียในยุคอาณานิคม

ในฐานะผู้หญิงผิวดำ

และเธอชนะ

นั่นคือเรื่องราว

ตอนนี้นี่คือสิ่งที่มันต้องใช้ และสิ่งที่มันสร้างขึ้น

รากฐานที่พ่อของเธอวางไว้

พ่อของเอ็ดิธ ริชาร์ด คัมโบ ชายผิวดำที่เป็นอิสระ ได้ต่อสู้ในสงครามฝรั่งเศสและอินเดีย และได้รับที่ดิน 50 เอเคอร์ในวิลเลียมสเบิร์กเพื่อเป็นการยอมรับในบริการของเขา

นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก

การมอบที่ดินสำหรับการบริการทางทหารเป็นเส้นทางที่ได้รับการยอมรับสู่การเป็นเจ้าของทรัพย์สินในเวอร์จิเนียในยุคอาณานิคม — แต่ส่วนใหญ่จะมอบให้กับชายผิวขาว

การที่ริชาร์ด คัมโบได้รับที่ดิน และการที่การมอบที่ดินนั้นได้รับการยอมรับ ทำให้ครอบครัวอยู่ในหมวดหมู่ที่หายาก: เจ้าของที่ดินผิวดำที่เป็นอิสระในเวอร์จิเนียไทด์วอเตอร์ที่มีการเรียกร้องทางกฎหมายที่มีเอกสาร

บริการทางทหารของครอบครัวคัมโบมีความลึกซึ้ง

ชื่อของแดเนียล คัมโบ, จอห์น คัมโบ, ไมเคิล คัมโบ, ปีเตอร์ คัมโบ, และริชาร์ด คัมโบ ได้รับการระลึกถึงบนหลุมศพที่ระลึกในเจมส์ทาวน์, เวอร์จิเนีย ซึ่งอุทิศให้กับ "ชายผิวสี — วีรบุรุษที่รับใช้ในการสนับสนุนสงครามเพื่ออิสรภาพของประเทศเรา"

พ่อของเอ็ดิธได้เข้าร่วมสงครามฝรั่งเศสและอินเดีย

พี่ชายห้าคนของเธอได้เข้าร่วมสงครามปฏิวัติ ลูกชายของเธอ แดเนียล ได้เข้าร่วมที่วัลเลย์ฟอร์จร่วมกับวอชิงตัน

ครอบครัวคัมโบได้ให้แรงงานทางทหารแก่สาธารณรัฐอเมริกันในสงครามสองครั้ง — ข้อเท็จจริงที่สาธารณรัฐใช้เวลาสองศตวรรษไม่สอนในโรงเรียนของตน

เมื่อพ่อของเธอเสียชีวิต เขาทิ้งที่ดินให้กับลูกสาวของเขา เอ็ดิธ ที่ดิน 50 เอเคอร์ในวิลเลียมสเบิร์ก เมืองหลวงของอาณานิคม

มันเป็นรากฐานทางเศรษฐกิจที่เธอจะสร้างทุกอย่างอื่น

ธุรกิจที่เธอสร้างขึ้น — และการแต่งงานที่เธอปฏิเสธ

ในช่วงปลายปี 1770 คัมโบได้ตั้งถิ่นฐานในวิลเลียมสเบิร์กและดำเนินการในฐานะหัวหน้าครัวเรือนของเธอเอง — การกำหนดทางกฎหมายที่มีน้ำหนักเฉพาะ

เธอเป็นเจ้าของที่ดินมากกว่า 50 เอเคอร์ซึ่งเธอปลูกข้าวโพด, ข้าวสาลี, ข้าวบาร์เลย์ และยาสูบในปริมาณเล็กน้อย

เธอยังดำเนินธุรกิจซักรีดและบริการภายในบ้าน โดยใช้ทักษะการทำงานบ้าน — การซัก, การรีด, การเย็บ, การจัดการภายในบ้าน — ที่ยุคนั้นเปิดโอกาสให้ผู้หญิงทำงานเชิงพาณิชย์อย่างถูกต้องตามกฎหมาย

ในฐานะผู้หญิงผิวดำที่เป็นอิสระในสังคมทาสของเวอร์จิเนียในศตวรรษที่ 18 เอ็ดิธ คัมโบ เป็นผู้หญิงที่มีอิสระและมีทรัพยากร ทั้งสองคำนี้ — อิสระ, มีทรัพยากร — มีน้ำหนักมากกว่าที่ปรากฏ

ในวิลเลียมสเบิร์กในปี 1770 เมืองที่โครงสร้างเศรษฐกิจทั้งหมดขึ้นอยู่กับแรงงานทาส การเป็นผู้หญิงผิวดำที่เป็นอิสระซึ่งดำเนินการครัวเรือนของเธอเองและบัญชีของเธอเองไม่ใช่เรื่องแปลก

มันเป็นการกระทำที่ต่อเนื่องและเป็นประจำทุกวันในการยืนยันต่อระบบที่ถูกออกแบบมาเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดขึ้น

เธอไม่เคยแต่งงาน คัมโบไม่เคยแต่งงาน อาจเป็นผลมาจากกฎหมายในศตวรรษที่ 18 ซึ่งโอนทรัพย์สินและสินทรัพย์ทั้งหมดของผู้หญิงให้กับสามีเมื่อพวกเขาแต่งงาน

นี่เป็นการตัดสินใจทางเศรษฐกิจที่คำนวณ ไม่ใช่ความล้มเหลวส่วนบุคคล เธอมีผู้ชายมากมายที่สนใจ — ถูกอธิบายว่าเป็นผู้หญิงที่ "สวย" และมีฐานะ — แต่เธอปฏิเสธทุกคน

กฎหมายชัดเจน: การแต่งงานหมายถึงการโอนกรรมสิทธิ์

ฟาร์ม, ธุรกิจ, สมุดบัญชี — ทั้งหมดนี้จะถูกโอนให้กับสามีในทันทีที่เธอพูดว่าใช่

เอ็ดิธ คัมโบ เข้าใจเรื่องนี้ ปฏิเสธมัน และยังคงเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียวในทุกสิ่งที่เธอสร้างขึ้นตลอดชีวิตที่มีเอกสารของเธอ

นี่คือการปกป้องทรัพย์สินที่ซับซ้อนในภาษาของศตวรรษที่ 18 เธอไม่มีทนายความ ไม่มีมรดก ไม่มีโครงสร้างบริษัท

เธอมีความรู้เกี่ยวกับสิ่งที่กฎหมายจะทำกับทรัพย์สินของเธอ และเธอได้จัดโครงสร้างชีวิตส่วนตัวของเธอให้สอดคล้องกัน

การฟ้องร้องที่ไม่ควรจะเป็นไปได้

ในเดือนมิถุนายน ปี 1778 ชายผิวขาวชื่ออดัม ไวท์ ได้บุกรุกที่ดินของเอ็ดิธ คัมโบและทำร้ายเธอ

เอ็ดิธ คัมโบ ฟ้องอดัม ไวท์ ในศาลเขตยอร์ค ซึ่งตั้งอยู่ในยอร์คทาวน์ และฟ้องเขาในข้อหาบุกรุก, ทำร้ายร่างกาย และทำร้าย ให้ปล่อยให้ความหนักของประโยคนี้ตั้งอยู่

นี่คือเวอร์จิเนียในยุคอาณานิคม ในช่วงสงครามปฏิวัติ

กฎหมายเวอร์จิเนียกำหนดให้เอ็ดิธต้องจ่ายภาษี แต่ก็ห้ามไม่ให้เธอมีสิทธิ์ลงคะแนนเสียงหรือเป็นพยานในศาลต่อบุคคลผิวขาว เธอจ่ายเงินเข้าสู่ระบบที่ปฏิเสธการคุ้มครองของเธอ

เธอถูกเก็บภาษีโดยรัฐบาลที่ไม่ให้สิทธิ์เธอในการลงคะแนนเสียง เธออยู่ภายใต้กฎหมายที่เธอไม่มีส่วนร่วมในการสร้าง

และเธอก็เดินเข้าไปในศาลากลางของเขตยอร์กและยื่นฟ้องคดีต่อชายผิวขาวสำหรับสิ่งที่เขาทำกับร่างกายและทรัพย์สินของเธอ

ศาลเขตยอร์กตัดสินให้กับคัมโบและมอบเงินชดเชยให้เธอหนึ่งชิลลิง หนึ่งชิลลิง รางวัลทางการเงินนั้นเกือบจะเป็นสัญลักษณ์ — แต่คำตัดสินนั้นไม่ใช่ ผู้หญิงผิวดำที่เป็นอิสระในเวอร์จิเนียในยุคอาณานิคมได้ฟ้องชายผิวขาวในข้อหาทำร้ายร่างกายและชนะ

ศาลได้ตัดสินว่าร่างกายและทรัพย์สินของเธอมีค่าที่ควรได้รับการปกป้องตามกฎหมาย

ในปี 1778

ในเวอร์จิเนีย

คัมโบชนะในศาล — เป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่สำหรับผู้หญิง โดยเฉพาะผู้หญิงผิวดำในเวลานั้น เธอยังเคยถูกนำตัวไปยังศาลเขตฮาลิแฟกซ์ในข้อหามีบุตรนอกสมรส — และก็ถูกตัดสินว่าไม่ผิดที่นั่นเช่นกัน

ถูกตั้งข้อหาเป็นครั้งที่สอง

ถูกยกฟ้องเป็นครั้งที่สอง

ในระบบกฎหมายที่มีแรงจูงใจโครงสร้างทุกอย่างให้ตัดสินต่อเธอ

"ฉันพยายามใช้ตัวละครเพื่อแสดงว่ามันไม่ใช่สภาพที่คุณอาศัยอยู่และทำงานอยู่ที่ทำให้คุณเป็นทาส — มันคือกฎหมาย" เอมิลี่ เจมส์ ผู้แปลที่แสดงบทคัมโบในโคลอนีอัลวิลเลียมส์เบิร์กมากว่าสิบปี กล่าว อีดิธ คัมโบเข้าใจกฎหมาย

เธอใช้มันเมื่อมันเป็นประโยชน์ต่อเธอ

เธอหลีกเลี่ยงมันเมื่อมันไม่เป็นประโยชน์

เธอไม่เคยแสร้งทำว่ามันยุติธรรม

ทางเลือกที่เป็นไปไม่ได้ของการปฏิวัติ

สงครามปฏิวัติทำให้คนผิวดำที่เป็นอิสระในวิลเลียมส์เบิร์กอยู่ในสถานการณ์ที่มีความซับซ้อนทางศีลธรรมและกลยุทธ์อย่างยิ่งซึ่งประวัติศาสตร์มักจะมองข้าม

ในช่วงการปฏิวัติอเมริกา ผู้หญิงผิวดำที่เป็นอิสระเช่นอีดิธ คัมโบ ต้องเลือกว่าจะสนับสนุนชาวอเมริกันหรือชาวอังกฤษ เช่นเดียวกับคนผิวดำที่เป็นอิสระหลายคน อีดิธมีความสนใจในการปกป้องสถานะ ครอบครัว ญาติ และการดำรงชีวิตของเธอ

หากเธอสนับสนุนชาวอังกฤษ เธอเสี่ยงที่จะสูญเสียทุกสิ่งที่เธอได้ทำสำเร็จ

แต่การสนับสนุนชาวอเมริกันกลับทำให้เธอไม่ได้รับสิทธิเต็มที่และเท่าเทียมกันของพลเมืองผิวขาวที่เป็นอิสระ

นี่ไม่ใช่ปัญหาทางอุดมการณ์ที่เป็นนามธรรม

มันเป็นการคำนวณทรัพย์สินภายใต้สภาพสงคราม ชาวอังกฤษได้เสนอเสรีภาพให้กับคนที่ถูกกดขี่ที่หนีไปยังแนวของพวกเขา — ประกาศของลอร์ดดันมอร์ในปี 1775 สัญญาเสรีภาพให้กับคนที่ถูกกดขี่ที่หลบหนีจากครัวเรือนของผู้รักชาติและเข้าร่วมกับกองกำลังอังกฤษ

สำหรับอีดิธ คัมโบ ผู้ที่เป็นอิสระแล้ว มีทรัพย์สินแล้ว การคำนวณนั้นแตกต่างออกไป การสนับสนุนชาวอเมริกันหมายถึงการปกป้องที่ดินและสถานะทางกฎหมายของเธอในระบบศาลเวอร์จิเนียที่เธอได้พิสูจน์แล้วว่าเธอสามารถใช้ได้

มันยังหมายถึงการส่งลูกชายของเธอ แดเนียล ไปยังวัลเลย์ฟอร์จ

แดเนียล คัมโบ พร้อมกับจอห์น ไมเคิล ปีเตอร์ และริชาร์ด คัมโบ ได้รับใช้กับวอชิงตันและกองกำลังพันธมิตร ชายคัมโบต่อสู้เพื่อสาธารณรัฐที่จะไม่ให้สิทธิเลือกตั้งแก่เอดิธหรือปกป้องเธออย่างเต็มที่ในศาล

เธอสนับสนุนพวกเขาอยู่ดี — เพราะทางเลือกอื่นคือการสูญเสีย 50 เอเคอร์และบัญชีและทุกสิ่งที่เธอปฏิเสธที่จะมอบให้กับสามี

เธอทำการตัดสินใจทางธุรกิจอย่างมีสติในภาษาของการรักชาติ และเธอก็ทำได้ถูกต้อง

สิ่งที่ชีวิตของเธอสอน

เสรีภาพคือสถานะทางกฎหมาย ไม่ใช่ความรู้สึก — รู้กฎหมายที่ปกป้องคุณอย่างชัดเจน

เสรีภาพของอีดิธ คัมโบ ขึ้นอยู่กับข้อกำหนดเดียวของกฎหมายเวอร์จิเนีย: ลูกของมารดาที่เป็นอิสระจะเป็นอิสระ เธอรู้เรื่องนี้

พ่อของเธอรู้เรื่องนี้

ครอบครัวคัมโบทั้งหมดดำเนินการด้วยความตระหนักรู้ที่แม่นยำเกี่ยวกับพื้นฐานทางกฎหมายใต้เท้าของพวกเขา เพราะในเวอร์จิเนียในศตวรรษที่ 18 พื้นที่นั้นอาจเปลี่ยนแปลงได้โดยไม่ต้องเตือน

ผู้ประกอบการผิวดำทุกคนที่ดำเนินการในสภาพแวดล้อมทางกฎหมายที่เป็นศัตรูมีภาระหน้าที่เดียวกันนี้ — รู้กฎที่ปกป้องตำแหน่งของคุณอย่างชัดเจน เพราะไม่มีใครจะบังคับใช้มันให้คุณ เว้นแต่คุณจะบังคับให้เกิดปัญหาด้วยตัวคุณเอง

จัดโครงสร้างชีวิตส่วนตัวของคุณเพื่อปกป้องทรัพย์สินทางธุรกิจของคุณ

คัมโบไม่เคยแต่งงาน — ไม่ใช่เพราะเธอไม่มีผู้ชายมาจีบ แต่เพราะการแต่งงานเป็นกลไกการโอนทรัพย์สินที่เธอปฏิเสธที่จะกระตุ้น เธออ่านกฎหมาย เข้าใจผลกระทบ และทำการตัดสินใจส่วนตัวทุกอย่างตามนั้น

ในยุคที่ไม่มีโครงสร้างบริษัท ทรัสต์ หรือการแยกทรัพย์สินส่วนตัวและธุรกิจ เครื่องมือเดียวที่เธอมีคือการเลือกของเธอเอง

เธอใช้มันด้วยความแม่นยำ

ใช้ระบบกฎหมายเมื่อมันมีอยู่ แม้ว่ามันจะถูกตั้งค่าให้ต่อต้านคุณ

กฎหมายเวอร์จิเนียห้ามคัมโบจากการเป็นพยานต่อบุคคลผิวขาวในศาล — และเธอก็ฟ้องชายผิวขาวในข้อหาทำร้ายร่างกายและชนะอยู่ดี เธอพบช่องว่าง จ้างทนายความ ปรากฏตัวต่อหน้าศาล และเดินออกมาพร้อมกับคำตัดสิน

ระบบนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นสำหรับเธอ

เธอใช้มันอยู่ดี

บทเรียนไม่ใช่ระบบนี้ยุติธรรม

บทเรียนคือการปฏิเสธที่จะมีส่วนร่วมกับมันเลยก็เป็นทางเลือกหนึ่ง — ซึ่งทำให้คุณสูญเสียชัยชนะที่มีอยู่

การบริการทางทหารสร้างทุนรุ่นสู่รุ่น — แต่เฉพาะเมื่อครอบครัวเข้าใจสิ่งที่พวกเขาควรได้รับ

50 เอเคอร์ของริชาร์ด คัมโบ มาจากการบริการในสงครามฝรั่งเศสและอินเดีย

การบริการของแดเนียล คัมโบ ที่วัลเลย์ฟอร์จไม่ได้ผลิตการมอบสิทธิ์ที่เทียบเท่า สาธารณรัฐอเมริกันล้มเหลวในการแปลงการบริการทางทหารของคนผิวดำให้เป็นการมอบที่ดิน บำนาญ และสิทธิพลเมืองที่มอบให้กับทหารผ่านศึกผิวขาว

เรื่องราวของครอบครัวคัมโบเป็นกรณีศึกษาในความทรยศที่เฉพาะเจาะจงนั้น — และเป็นการเตือนใจว่าการเข้าใจสิ่งที่คุณควรได้รับ การบันทึกมัน และการเรียกร้องผ่านช่องทางกฎหมายที่มีอยู่ทั้งหมดไม่ใช่การเรียกร้องสิทธิ

มันคือการคำนวณ

การมองเห็นในบันทึกทางประวัติศาสตร์เป็นรูปแบบของอำนาจ

เรื่องราวของอีดิธ คัมโบไม่ได้ถูกค้นพบใหม่ — มันถูกเก็บรักษาไว้ในบันทึกของศาล การมอบที่ดิน และเอกสารของโบสถ์ และในที่สุดก็ถูกฟื้นฟูกลับสู่ความทรงจำสาธารณะผ่านการทำงานตีความอย่างตั้งใจของโคลอนีอัลวิลเลียมส์เบิร์ก

"เธอเป็นผู้หญิงที่ฉลาดที่รู้วิธีใช้ระบบและเป็นผู้นำในชุมชนของเธอ" เจมส์ ฮอร์น กล่าวในขณะนั้นเป็นรองประธานฝ่ายวิจัยที่มูลนิธิโคลอนีอัลวิลเลียมส์เบิร์ก

สถาบันที่เลือกที่จะเล่าเรื่องเหล่านี้ — และสิ่งพิมพ์ที่ขยายเสียงเหล่านี้ — กำลังทำมากกว่าการดูแลประวัติศาสตร์

พวกเขากำลังตั้งค่าบันทึกของผู้ที่สร้างประเทศนี้และสิ่งที่มันมีค่าแก่พวกเขา

สถาปนิกเมื่อวานนี้เป็นซีรีส์ชีวประวัติของ The Black Executive Journal ที่ให้เกียรติผู้ประกอบการ ผู้บริหาร และนักนวัตกรรมผิวดำและแอฟริกันที่วางรากฐานก่อนเรา — ผู้ทำข้อตกลง ผู้ก่อตั้งสถาบัน นักยุทธศาสตร์ที่สร้างอุตสาหกรรมและความมั่งคั่งทั่วทั้งกระจายเมื่ออัตราต่อรองถูกออกแบบมาเพื่อต่อต้านพวกเขา

สำหรับการศึกษาเพิ่มเติม

จุดเริ่มต้นที่เข้าถึงได้มากที่สุดและมีแหล่งข้อมูลที่เข้มงวดคือโปรไฟล์ของคัมโบในโครงการการเป็นทาสและการระลึกของมูลนิธิโคลอนีอัลวิลเลียมส์เบิร์กที่ slaveryandremembrance.org ซึ่งอ้างอิงข้ามกับซีรีส์ Nation Builders ของพวกเขา

บริบททางวิชาการหลักในการทำความเข้าใจโลกของเธอถูกจัดเตรียมโดย Slavery and the University: Histories and Legacies ของ Harris, Campbell, และ Brophy (University of Georgia Press, 2019) ซึ่งตั้งอยู่ในภูมิทัศน์ที่กว้างขึ้นของชีวิตคนผิวดำที่เป็นอิสระในเวอร์จิเนียในยุคอาณานิคม Free African Americans of Virginia, North Carolina, South Carolina, Maryland and Delaware ของ Paul Heinegg บันทึกสายเลือดของครอบครัว Cumbo และสถานะของพวกเขาในฐานะคนผิวสีที่เป็นอิสระซึ่งย้อนกลับไปถึงศตวรรษที่ 17 — สามารถอ่านได้เต็มที่ที่ FreeAfricanAmericans.com.

สำหรับกรอบกฎหมายที่ทั้งจำกัดและในบางครั้งปกป้องผู้หญิงเช่น Cumbo การศึกษาของ University of New Mexico Law Review ในปี 2016 "The Free Blacks of Virginia: A Personal Narrative, A Legal History" ให้บริบททางกฎหมายที่ชัดเจน.

เรื่องราวของ Cumbo รวมอยู่ใน America's History, For the AP Course ของ Henretta, Hinderaker, Edwards, และ Self (Bedford/St. Martin's, 2014) — การมีอยู่ของเธอในหลักสูตร AP เองเป็นหลักฐานถึงสิ่งที่การทำงานตีความที่ยั่งยืนโดยสถาบันเช่น Colonial Williamsburg สามารถทำได้.

เว็บไซต์ของครอบครัว Cumbo ที่ cumbofamily.com ซึ่งดูแลโดยลูกหลาน เสนอความลึกทางพันธุกรรมและประวัติศาสตร์ปากเปล่าของครอบครัวที่ไม่มีแหล่งข้อมูลทางวิชาการใดที่สามารถเปรียบเทียบได้ในเรื่องความใกล้ชิดหรือรายละเอียด.